Special interest: Snuiftabak, bestaat dat nog?

Jazeker! De wondere wereld der snuiftabak is nader besnuffeld door Laboratoire insanité. Leidend voorwerp:de neus.

Snuiftabak, wat is dat eigenlijk?
Snuiftabak (in het Engels ‘smokeless tobacco’ of ‘snuff’) is een vorm van tabak die niet gerookt, maar gesnoven wordt. Het ontstaan van snuiftabak ligt verscholen in het feit dat het oorspronkelijk werd genuttigd op plaatsen waar geen vuur voorhanden was of het tijdens het werk onmogelijk was te roken en de nicotinehonger toch gestild moest worden. Bij de productie werden de tabaksbladeren eerst gedompeld in lavendel, rozenolie, menthol, muskaat of eucalyptusolie. Vervolgens werden ze gesponnen en gevlochten tot een karot en meerdere jaren te drogen gehangen. Uiteindelijk werden deze karotten gemalen door de snuifmolenaar en werden er ingrediënten als honing, suiker, rozijnen of scherpere stoffen zoals citroensap, azijn en tamarinde toegevoegd. In de 18de eeuw was het gebruik van snuiftabak algemeen ingeburgerd in de Hollandse samenleving. Gesnoven werd er echter al veel eerder. Vanuit Frankrijk was het rond 1600 in de meeste Europese landen, vooral in betere kringen, doorgedrongen. Door overmatig gebruik en het mengen van de tabak met kleurstoffen, andere kruiden en/of slechte andere soorten tabak, kwam destijds de neusziekte Pica Nasi veel voor. In tegenstelling tot de Gouden Eeuw wordt er tegenwoordig niet meer veel tabak gesnoven in Nederland. Landen waar er nog wel lustig op los gesnoven wordt zijn Zweden, de wintersportlanden Oostenrijk en Zwitserland en Marokko. Zo gebruiken veel Marokkaanse jongeren in Nederland nog steeds snuiftabak. Ook in de Kaapverdische cultuur is het gebruik van snuiftabak een gewoonte.

In Rotterdam-Kralingen zijn nog steeds twee oude snuifmolens in bedrijf, welke op traditionele wijze snuiftabak produceren, deels op basis van louter kruiden. Meer informatie over Stichting de Kralingse snuif en specerijencompagnie: www.snuifmolens.nl.

De ervaring
Tussen duim en wijsvinger neem je een plukje tabak en je snuift het naar binnen. Het snuiven geeft een frisse, tintelende verfrissing in de neusholten, vaak gevolg door een allerbevrijdende nies. Ik heb vijf varianten geconsumeerd: Ozona Snuff (met menthol), Ozona Snuffy (tabaksvrij met druivensuiker en menthol), Gawith Apricot (snuif met abrikozensmaak) en twee varianten van de Kralingse snuifmolen. Eerlijk is eerlijk: het heeft iets. Je kunt duidelijk de verschillende smaken herkennen op je slijmvliezen en je houdt zo’n twintig minuten een fris gevoel in je neus. Je moet wel zorgen dat je een zakdoek bij de hand hebt, want als je de snuif lang genoeg laat zitten zodat de nicotine via je slijmvliezen in je bloedbaan terecht komt, zal je het restant op een nette manier moeten zien te lozen. Zou snuiftabak het antwoord in de strijd tegen de anti-rookgestapo kunnen zijn? Tja, het is rookvrij roken, beter gezegd rookvrij nicotine nuttigen, dus wat dat aangaande zeg ik ja. Vraag me alleen af of het zo verstandig is in een café een snuif te nemen. Zeker Ozona Snuffy, de witte tabaksvrije variant, roept snel verkeerde associaties op...

Waar verkrijgbaar?
Wil je het zelf eens ervaren dan kun je terecht op de site van Tabakado.nl. Deze webwinkel in tabakswaren van de beroemde tabaksspeciaalzaak in Eindhoven verkoopt 19 (!) verschillende smaken. Een doosje met een inhoud van 10 gram kost €1,75, de doosjes van Neerlands makelarij (25 gram) €2,50. Bestellen is simpel: kies je product en aantallen en geef aan welke verzend- en betaalwijze je prefereert. Naast snuiftabak kun je online ook een keur aan sigaren en (water)pijp(tabak) bestellen. Tip is de ‘kado-idee’-optie waar je originele rookwarencadeaus aantreft zoals sigarenboeken en humidors. www.tabakado.nl.

Special interest: Elevation, hoe vreemd wil je gaan?

Zo vreemd en ver als mogelijk! We houden niet voor niets huis in dit krankzinnige laboratorium. Elevation, wat is dat? Elevation is nieuw, het is een drank die tussen alcohol en drugs in zit. Een helder, puur bitter met een eigen smaak dankzij de toevoeging van Thujon. Thujon is een natuurlijk plantenextract van de plant 'Artemisia Absinthium' oftewel Absintalsem. Het bittere aftreksel van haar knoppen, dat een lichthallucinerend effect geeft (dezelfde farmacologische werking als THC), is een belangrijk bestanddeel van absint. Elevation bevat 35mg/l thujon en 25% alcohol. Nog meer goed nieuws? Jazeker! Thujon bevat ook heilzame effecten: de remming van de groei van diverse bacteriën, de bescherming van de lever tegen schadelijke metabolieten (alleen daarom al driemaal per dag verplicht neuten) en de verbetering van het korte termijngeheugen (ook niet verkeerd als antistof na een avond stevig stappen).

Dan de smaakbeleving. Mmh, beetje vreemd, maar wel lekker schoot me meteen te binnen nadat de eerste slok de smaakpapillen hadden gepasseerd. Sowieso voel je de 25% alcohol lekker branden, als het ware een ‘roadmap’ door je slokdarmen. De smaak is in de verte herkenbaar van de herbal drankjes. Hallucinerend? Daarvoor was één fles waarschijnlijk te weinig, maar met een beetje fantasie kom je een heel eind. Wanna try before you die? Check http://www.elevationshop.nl en bestel online. Voor € 31,90 krijg je twee flessen van 0,7 l.

Special interest: Kretek, de Indonesische kruidnagelsigaret

Ik ben bezig met mijn afscheidstour door het land van de rookwaren. Hoe dat zo? Nu ben ik nog actief lid van het uitstervend ras der rokers, maar de tijd van afscheid nemen is aangebroken. Ben ik dan gezwicht voor de antirookterreur van de overheid? Nee, eigenlijk niet, al helpt het natuurlijk wel dat een pakje sigaretten inmiddels tot een luxewaar behoort en je als nicotinejunk overal de deur wordt gewezen. Voordat ik mijn laatste peuk uitdruk, wil ik nog één keer ‘alles waar rook uitkomt’ proberen. Shag, longfiller, waterpijp, SuperSmoker, beedi (sigaret uit India) en Ritmeester vanillesigaartjes hebben inmiddels de longen betaard en nu is het de beurt aan de kreteksigaret. Een ‘kretek’ is een sigaret met kruidnagel als kenmerkend bestanddeel. De sigaret bevat twee delen tabak en één deel kruiden. De sigaretten danken hun naam aan het feit dat ze door de etherische olie knetteren wanneer ze worden aangestoken. De naam ‘kretek’ is daarmee een onomatopee. U zegt? Een klanknabootsend woord zoals ‘koekoek’ en ‘pingpong’ ;-). De kretek komt oorspronkelijk uit Java en is nog steeds erg populair in Indonesië. In Nederland zijn de sigaretten te verkrijgen bij de tabakspeciaalzaak. Je kunt ze ook via internet bestellen, bijvoorbeeld via http://www.kretek-cigarettes.com.

Dan de smaak. Ik heb het meest gangbare merk gerookt: Djarum. Een lekker sigaretje mag ik wel zeggen, het is redelijk zwaar van smaak (in vergelijking met Marlboro ‘regular’ bevat het evenveel teer en koolmonoxide, maar 20% meer nicotine). De kruidnagelsmaak is niet overheersend, maar geeft een lichte nasmaak zoals bij een mentholsigaret, en zorgt voor een aangename rookgeur. Wel irritant is de gezoete filter waardoor je continu je lippen blijft aflikken. Een pakje van 10 sigaretten kost € 3,50.

Special interest: Red Bull Cola en Pure Cofain

Speciaal voor jou geproefd ;-) Zoals ik al eerder schreef ben ik kwantumafnemer van energy drinks en wanneer ik in het buitenland ben zoeken mijn ogen dan ook vaak koelcellen af op zoek naar nieuwe, in Nederland onbekende, producten. In Wenen vond ik er twee: Red Bull Cola en Pure Cofain.

Red Bull Cola
Deze nieuwe drank van Red Bull is een maandje geleden geïntroduceerd in thuisland Oostenrijk en tot dit moment nog nergens anders verkrijgbaar. Het betreft geen combinatie van Red Bull met Coca Cola of Pepsi, maar een nieuwe drank geheel in eigen beheer gebotteld. Speciaal aan dit drankje is dat het samengesteld is uit 100% natuurlijke producten en de ‘pep’ dan ook wordt gehaald door de toevoeging van kolanoten en –bladeren. Dan de smaak. Met pijn in het hart moet ik melden dat mijn merkentrouw hier een grens trekt. Ik vind het drankje absoluut niet te drinken, de smaak komt nog het meeste in de buurt van de goedkope colalolly’s van de Aldi of de Lidl, maar dan in vloeibare vorm. Wat mij betreft mag de introductie in Nederland achterwege blijven, want ik vermoed dat het geen succes zal zijn.

Pure Cofain
Alleen de naam al, de bijna spontane associatie met ‘Pure Cocaïne’. Dit drankje zou in Nederland niet door de Keuringsdienst van Waren komen. De inhoud en de in het oog springende waarschuwing liegen er dan ook niet om! Het drankje bevat 699 mg cafeïne per liter, wat gelijk staat aan het drinken van drie koppen sterke koffie of drie blikjes stuiterdrank. In de waarschuwing word je erop gewezen de vloeistof niet tot je te nemen wanneer je zwanger of diabeticus bent of levercirrose, hartklachten of schildklierstoringen hebt. O ja, het kan ook nervositeit en slaapstoringen veroorzaken…
Dan de smaak. Beetje flauwe, waterige frisdranksmaak met koffieachtige nasmaak. Dit drink je duidelijk niet voor de smaak, maar voor het effect. Wanna try? Check www.cofain.at.

Special interest: dé sigaar der sigaren

Onder het mom van ‘je moet alles in deze wereld één keer geprobeerd hebben’ (nou ja, alles? Dan toch wel graag wat ik zelf kies...) heb ik de koning(in) onder de sigaren gerookt: de Cohiba Siglo 3.

“Nooit roken tot het bittere einde”, was getekend sigarenboer Wim Otten. Hebben we hier meteen de etymologische verklaring van ‘tot het bittere eind’ te pakken? De heer Otten was toch wel een beetje bezorgd dat een onervaren sigarenroker als ik meteen overging tot het zware geschut. “Zorg dat je voor het roken goed gegeten hebt zodat je een stevige bodem hebt, drink geen of weinig alcohol en rook hem niet verder dan driekwart op”, luidde zijn welgemeende advies. De Cohiba Siglo 3 is precies 15,5 cm lang (Toeval? Toch eens aan miss Lewinsky vragen ;-) en kost €14,- per stuk. Als je roken niet gewoon bent, boek dan op voorhand een enkeltje watercloset, want ook al rook je sigaren niet over de longen je krijgt toch via je mond en tong een behoorlijk shot nicotine in je bloedbaan. Sigaar heeft een vol aroma, is redelijk zacht van smaak en als je er de tijd voor neemt staat hij garant voor 90 minuten lang lurken. De ervaring? Mwah. Zeker niet onaardig, maar wat mij betreft niet voor herhaling vatbaar.

Cohiba
De naam Cohiba is afgeleid van een inheems Cubaans woord voor tabak. De Cohiba werd oorspronkelijk sinds 1966 alleen gefabriceerd voor Fidel Castro en hooggeplaatste partijfunctionarissen. Sinds 1982 is het merk ook voor burgers en buitenlui te koop. Bij het vervaardigen van de Cohiba-sigaar wordt een zeer bijzondere tabakssoort gebruikt die slechts groeit op enkele tabaksplantages in het gebied Vuelta Abain, in de provincie Pinar del Rio. Het unieke van Cohiba-sigaren is dat de bladeren van het binnengoed een derde fermentatie ondergaan in houten tonnen, wat de volle smaak ten goede komt. Iedere Cohiba is een zogenaamde ‘tripa larga, totalamento a mano’: longfiller helemaal handgemaakt.

Longfiller
Longvuller? Neen. De naam laat zich verklaren door de manier waarop de sigaar is gemaakt en waaruit hij is samengesteld. In tegenstelling tot de shortfiller (een melange van gesneden tabakssoorten) bestaat de longfiller uit gehele bladeren. Longfillers worden geheel met de hand gemaakt. Juist door de verwerking van grote stukken tabaksblad is er geen machine die dit kan. Longfillers branden veel langzamer, zijn mild van smaak en smaken minder ‘droog’. Na de vervaardiging worden de sigaren in cederhouten kasten opgeslagen, totdat ze het optimale aroma hebben bereikt. Dit verklaart dan ook waarom ze een stuk duurder zijn dan de ‘standaard’ sigaar.