SJENG MET EEN AJAX-HART

Mijn voetbalhart is groot, zo groot dat er naast eerste liefde MVV nog plek zat is voor tweede liefde Ajax. Vol verwachting reisde ik dan ook woensdag 29 juli naar de Amsterdam Arena waar de Open Dag van Ajax plaatsvond. Een volwassen kerel naar de Open Dag van Ajax? Nou, ik had een alibi. Mijn metgezel was het elfjarige neefje van mijn vriendin. Jeugdspelertje bij VVV Venlo en Ajax-fan in hart en nieren. Aangekomen bij de Arena (indrukwekkend als altijd, maar eerlijk is eerlijk, je mist de echte voetbalsfeer) konden we gelijk op de tribune plaatsnemen om de training van het eerste gade te slaan. Onder luid applaus liep de gehele selectie haar opwarmingsrondjes waarna er o.l.v. Martin Jol een korte training werd afgewerkt. Meer dan 25.000 supporters bezochten de Open Dag, waarvan het merendeel in Ajax-tricot gehuld. Opvallend vond ik de relaxte sfeer en het optimisme dat de club momenteel beheerst. Was seizoen 2008-2009 min of meer een mislukt jaar (Pannenkoek!), naar komend seizoen wordt met veel vertrouwen gekeken. De kenmerkende Amsterdamse bravoure speelt weer de hoofdrol, of zoals Jol het samenvatte, “Kop omhoog, borst vooruit, wij zijn Ajax”. Hoogtepunt van de Open Dag was traditiegetrouw de presentatie van de spelers. Ditmaal in handen van cabaretier Najib Amhali. Op onnavolgbare kolderieke wijze grapte hij het programma aaneen. De jonge, maar vooral talentvolle, selectie werd onthaald als hadden ze de Europacup gewonnen. Meest geklater was er voor aankoop Demy de Zeeuw (die nog een gevoelige sneer naar AZ uitdeelde) en publiekslieveling, Swalbe- én dribbelkoning Luis Suarez. Mooi te zien dat het eerste elftal weer Hollandse knapen uit eigen jeugd herbergt: Daley Blind (precies, zoon van), Siem de Jong en Jan-Arie van der Heijden. Dit gemixt met de Surinaamse passie van Urby Emanuelson, Vurnon Anita, Jeffrey Sarpong en de Spaanse furie van Oleguer en Gabri moet het aan de hand van Scheveninger Jol ver kunnen komen. Als afsluiting van de Open Dag werd er op jeugdcomplex De Toekomst een wedstrijdje van Lucky Ajax gespeeld met spelers als Shota Arveladze, Sjaak Swart, Richard Witsche, Aron Winter en John Bosman in de gelederen. De Bobby Haarms-tribune (recentelijk postuum opgedragen aan clubicoon Bobby Haarms) zat bommetje vol. Kortom, een mooie afsluiting van een feestelijke dag.

Dat MVV dit jaar kampioen van de Jupiler League mag worden en Ajax van de Eredivisie. Ik zie het al helemaal voor me: seizoen 2010-2011, Ajax – MVV, een uitverkochte Arena en een vak vol gekke Sjengen!

Wedstrijdverslag RODA J.C. - PSV

Wanneer: 18 januari 2009
Waar: Parkstad Limburg Stadion
Aantal toeschouwers: 16.000
Man of the match: Dzsudzsák (eerste helft), Cissé (tweede helft)
Scoreverloop:

0-1 Simons (penalty)

1-1 Janssen

Hè hè eindelijk is de winterstop ten einde. Vol goede moed de barre tocht naar Parkstad gemaakt om in ‘het hol van de leeuw’ getuige te zijn van Kerkraads trots tegen de mannen van Philips. Goed gevoel de witte knikker weer over het grasgroene laken te zien rollen, en eerlijk is eerlijk, de mat lag er naar omstandigheden zeer wel bij. Veel te melden over de eerste helft is er niet: slecht en slaapverwekkend voetbal waarbij PSV licht overwicht had, met name dankzij de tomeloze inzet van uitblinker Dzsudzsák. Het publiek in Kerkrade was niet vooruit te branden en beperkte zich tot het inmiddels fantasieloos uitgemolken ‘Lazovic is een homo’ op de melodie van The White Stripes… Dan de tweede helft. Beide teams leken zich te realiseren dat ze werden gadegeslagen door zo’n 16.000 toeschouwers en gaven eindelijk gas. Wegereef deelde prompt een penalty uit aan PSV, na vermeend hands van Kah. Simons verzilverde de kans, zij het met het nodige fortuin. Gelijk vanaf de aftrap beet Roda van zich af, en hoe! Een fantastische kopgoal van Janssen betekende de verdiende 1-1. Heerlijk hoe het stadion ontplofte, kan morgen mijn jas naar de stomerij brengen, want heb zeker drie liter bier over me heen gekregen. Verder was de tweede helft redelijk boeiend waarbij de betere kansen voor Roda waren. Eindstand 1-1 werd echter door beide partijen geaccepteerd als meest haalbare deze middag. Eén ding is zeker: PSV zal dit jaar zeker geen kampioen worden, en de derby der derby’s MVV-Roda zie ik komend seizoen niet gebeuren (tenzij ‘wij’ promoveren…).

Wedstrijdverslag VVV - MVV

Wanneer: 4 december 2008
Waar: Stadion De Koel
Aantal toeschouwers: 6.000 (uitverkocht)
Man of the match: Honda aan VVV-zijde, Castellana aan MVV-zijde
Scoreverloop:

0-1 Daemen
0-2 Castellana
1-2 Ofrany
2-2 Honda

Venlo uit, altijd leuk. Zeker omdat we daar vaak een goed resultaat neerzetten, de laatste editie Venlo uit eindigde in 1-3. Stadion De Koel, een stadion zó lelijk dat het mooi wordt. Ondanks het irritante ontmoedigingsbeleid (verplichte buscombi, geen alcohol, omwisselbiljetten) en de live-uitzending van L1 waren er toch een kleine 300 man uit Maastricht mee, verdeeld over vijf bussen. Heb trouwens nog nooit zo’n overweldigende politieovermacht gezien, zwaar overdreven en geldverkwistend. Vanaf De Geusselt tot De Koel en visa versa politiebegeleiding (luidruchtig en stil), rijen ME’ers, fouilleren tot op het naadje, niet te geloven! Volgens mij dacht Venlo dat vijf bussen TBS’ers uit PI Overmaze op bezoek kwamen… Dan de match. Was getuige van wat nu al dé wedstrijd van Jupiler League seizoen 08-09 is, Venlo(ok) was 85 minuten ‘vaan us’!. Een heerlijke pot voetbal die geen seconde verveelde. Venlo was sterker en een team titelkandidaat waardig, met name Honda en Schaken lieten zien volwaardige eredivisiespelers te zijn. Honda verloor werkelijk geen enkel duel. Maar met onze matadoren wisten ze zich geen raad. Heerlijke 0-1, nog lekkerdere 0-2 en dan die klote laatste 5 minuten… Op voorhand had ik getekend voor een gelijkspel, maar nu was de deceptie toch zwaar pijnlijk. Denk niet dat we hier volgend jaar terugkomen, maar de overwinning in seizoen 10-11 is voor ons!

Wedstrijdverslag MVV – Fortuna Sittard

Wanneer: 7 november 2008
Waar: De Geusselt
Aantal toeschouwers: 9.250
Man of the match: Fortuna-keeper Meul
Scoreverloop:

0-1 Vanek
0-2 Schreurs

Afgelopen vrijdag was het voor de eerste maal dit seizoen Derby Time! En wat voor één: de enige echte Limburgse derby en eigenlijk ook dé wedstrijd van de Jupiler League. Ik bedoel, welke match in de eerste divisie trekt bijna 10.000 toeschouwers? Geen enkele, dat gebeurt alleen in Maastricht. Dan Fortuna, de club uit Sittard balanceert al jaren op het randje van faillissement en de laatste maanden lijkt het alsof aan het balanceren een einde komt en Fortuna J.C of Roda Sittard een feit wordt. Hoe dan ook, MVV zou, zeker nadat ze de Fortunezen vorig seizoen twee keer zwaar vernederd hadden, gewaarschuwd moeten zijn: een getergde tegenstander telt voor twee. De ambiance was in één woord fantastisch. Zowel op het veld als op de tribunes werden alle tifosi-remmen losgegooid. Eén paar ogen was te weinig om alles in je op te nemen. Het veldspel was vanaf de beginminuten onstuimig. Met name aan MVV-zijde werd ‘full force’ aangevallen. De eerste goede kans was echter voor Fortuna. De 0-1 werd voorkomen doordat de bal net op tijd voor de doellijn werd weggehaald door een veldspeler. MVV was in de eerste helft de betere ploeg en creëerde, met name ten verdienste van ‘Speedy’ Gomez, diverse doelrijpe kansen. Keeper Meul, in de beginfase behoorlijk nerveus, groeide echter met de minuut en toonde prachtige reddingen. Ruststand 0-0. Oké, geen probleem, we pakken ze wel de tweede helft. Ja, dikke p*k! MVV was verontrustend zwak, duels werden verloren, foute passes waren schering en inslag en de spelers vervloekten elkaar hartgrondig. Fortuna kwam verdiend op 0-1 en daarmee was het duel eigenlijk gespeeld. Je voelde gewoon dat het MVV vanavond niet ging lukken. En inderdaad, in blessuretijd werd het dankzij Maastrichtenaar Danny Schreurs 0-2. Als je al enige twijfel had of de Fortuna-spelers geen hart meer voor hun club hadden, dan werd deze bij dit duel weggenomen. Zowel spelers als staf waren euforisch, gelijk ze de UEFA-cup hadden gewonnen… Beetje overdreven, maar wel begrijpelijk. Hopelijk is dit niet de laatste derby in De Geusselt, want erg zuur als je dan als verliezer voor eeuwig de geschiedenisboeken in gaat. In 2009 revanche, verliezen is dan geen optie!

Wedstrijdverslag BVB Dortmund 09 – Hertha BSC Berlin

Wanneer: 26 oktober 2008
Waar: Westfallenstadion Dortmund
Aantal toeschouwers: 66.600
Man of the match: Young-Pyo Lee
Scoreverloop:
0-1 Cicero (penalty)
1-1 Kehl

Duits pratende supporters gekleed in de clubkleuren zwart en geel… Wacht ’ns even, ik zit hier toch g*dverdomme niet in Kerkrade? Nee, dat kan niet, heb net dik twee uur over de Duitse Autobahn gesjeesd en de Nuhr Links eer hooggehouden. Heeft de TomTom zich soms vergist? Oef… daar rijst het Westfallenstadion zich in al zijn grootsheid op, godzijdank we zijn in Dortmund! De wedstrijd begint om 17.00 uur en aangezien het pas 15.30 uur is hebben we voldoende tijd om eens in dit voetbalbolwerk rond te neuzen. Het Westfallenstadion is na Nou Camp en Bernabeu het grootste stadion van Europa met een maximale capaciteit van 80.000 toeschouwers. Neusje van de zalm is de ‘Gelbe Wand Süd Tribune’, waar 25.000 fanatieke supporters staan. Borussia Dortmund haalt jaarlijks vele miljoenen aan merchandising op en in de enorme fanshop, twee verdiepingen die uitpuilen met BVB-spul, is het stampvol. Hier niet “kijke, kijke, niet kope”, maar “kijke, passe en kope”. Na een traditionele Duitse braadworst met mosterd en een halve liter bier is het tijd om plaats te nemen op de Nord Tribune, vlak naast de uitsupporters. Die kun je overigens een handje geven, want scheidingswanden doen ze hier niet aan. Vandaag staat de subtopper Borussia Dortmund – Hertha BSC op het programma en 66.597 Duitsers én drie Sjengen (waarvan één import-Sjeng) zijn getuige van een attractieve pot vechtvoetbal. Meest opvallende speler was Lee, de ex-PSV’er speelde een foutloze wedstrijd. Dortmund was de betere partij en had het meeste balbezit, Hertha beperkte zich tot gevaarlijke counters. Uit één van deze counters werd, na een lichte overtreding van de Dortmundse keeper, ‘ein 11 meter’ toegekend. In de tweede helft blijft Borussia knokken, vooruitgebruld door de Süd Tribune. Het geluid dat de Gelbe Wand produceert laat de haren op je armen rechtop staan. Schitterend om te zien ook hoe ‘de gele muur’ massaal met vlaggen en sjaaltjes zwaait. In de slotfase valt de verdiende 1-1 wat ook de eindstand zou blijven. Ook na de wedstrijd is het buiten gezellig. Het blijft bizar: supporters van de uit- en thuisploeg lopen gebroederlijk door elkaar en ondanks dat het bier rijkelijk vloeit is er geen vuiltje aan de lucht. Sta op en zing voor Borussia!

Officiële webstek Borussia: www.bvb.de

Wedstrijdverslag Standard Liège – Everton FC

Wanneer: 2 oktober 2008
Waar: Stade Sclessin
Aantal toeschouwers: 30.000 (uitverkocht)
Man of the match: keeper Espinoza
Scoreverloop:
1-0 Witsel
1-1 Jagielka
2-1 Jovanovic

Voor de tweede keer binnen zeven dagen stond er een topper op het programma in Luik: Les Rouches tegen The Toffees. Semi-voetbalgoden als Steven Pienaar (ex-Ajax), Phil Neville, Artete, Louis Saha (ex-Manchester United) en Yakubu maakten hun opwachting in Sclessin. Inzet: ticket groepsfase UEFA-cup. Tijdens de heenmatch wist Standard een prima gelijkspel uit het vuur te slepen (2-2). Dit betekende dat ‘de rooien’ genoeg hadden aan een 0-0 of 1-1 gelijkspel om door te gaan naar de volgende ronde Europees voetbal. De Britten, gewend als ze als tweede club uit Liverpool zijn te verliezen, waren desondanks massaal het Kanaal overgestoken om hun Everton te steunen. Het uitvak zat met ruim 2.180 supporters bommetjevol. Ben al vaker bij thuiswedstrijden van Standard geweest, maar ik heb nog nooit zo’n indrukwekkende politiemacht mogen aanschouwen als deze donderdagavond (wedstrijd begon om 19.40 uur i.v.m. live-uitzending in Groot-Brittannië). De Luikse politie liet hun gehele arsenaal over de straten van Seraing rollen: politie te paard, te auto en te motor, ME, arrestantenbusjes, helikopter en waterkanon. Het moet in ieder geval indruk hebben gemaakt op de Britten, want de sfeer was uitgelaten doch zeker niet vijandig. Voor deze match oversteeg de vraag naar tickets het aanbod van 30.000 met 10.000! Sinds Euro2000 had het stadion niet meer zo pakketvol gezeten. Dan de wedstrijd. Standard was gedurende 90 minuten heer en meester, zowel op het veld als op de tribunes. Daar waar ‘Douze ensemble’ de gehele wedstrijd de kelen schor zong, waren de Everton-fans muisstil. Slechts één moment ontplofte hun vak, en eerlijk is eerlijk, heb nog nooit een vak zo zien ontploffen. De Britten werden gek bij de gelijkmaker en kwamen redelijk los, een beetje het ‘you only sing when you’re winning’-syndroom. Uitblinkers op de grasmat waren in mijn optiek aanvoerder Steven Defour en keeper Espinoza. Vooral de reus uit Ecuador, steevast gekleed in fluorescerend oranje hansopje, straalde non-verbaal onoverwinnelijkheid uit. Al was de 1-1 een slippertje van zijn kant waarbij hij de bal op klungelige wijze losliet, hij was de stuwende kracht van Standard deze avond. De 1-0 viel al redelijk vroeg in de wedstrijd. In de 23ste minuut scoorde Standard blijkbaar een prachtige goal. Blijkbaar, want ondergetekende was het overtollige Jup-residu aan het lozen en vreesde even dat de pispot van de muur trilde. De gehele eerste helft hadden ‘de rooien’ ‘de blauwen’ in hun vestzak, geen vuiltje aan de lucht. De tweede helft werd ingeluid met een klaterende regenbui en was er verantwoordelijk voor dat Everton zich plotseling thuis voelde bij dit typisch Engels weertje. Na de 1-1 waren The Toffees echter totaal niet bij machte door te drukken en zorgde Milan Jovanovic (wéér hij, PSV zal nu toch zeker geld vrijmaken voor een transfer tijdens de winterstop) via een strafschop voor de 2-1 overwinning. Nu hopen dat Standard tijdens de loting aanstaande dinsdag een Nederlandse opponent treft. Standard-Ajax of Standard-Feijenoord moet deze onvergetelijke wedstrijd kunnen doen overtreffen. Allez les Rouches!

Wedstrijdverslag Standard Liège – RSC Anderlecht

Wanneer: 26 september 2008
Waar: Stade Sclessin
Aantal toeschouwers: 30.000 (uitverkocht)
Man of the match: ‘douze ensemble’
Scoreverloop: 0-1 Iakovenko
1-1 Witsel
2-1 Jovanovic (`92, blessuretijd)

Standard-Anderlecht is voor de Belgische competitie wat Feyenoord-Ajax voor de Eredivisie is: dé ultieme klassieker! De vaak arrogantie verweten hoofdstedelingen uit Brussel worden door alles wat zich met Standard identificeert tot op het bot gehaat. Standard-Anderlecht is groter dan het spelletje voetbal, het is de strijd tussen het arme Luik en het rijke Brussel, de strijd tussen de sjabie Walen en de chique uit de hoofdstad. Om de importantie van het duel nog maar eens te onderstrepen, hadden 36 clubs, waaronder Olympique Marseille, Ajax, HSV, Newcastle United en Fiorentina, hun scouts naar de topper gestuurd. Zo zagen we in het centrum van Luik scout Henny Spijkerman van Ajax nog achter een croque monsieur zitten. De laatste drie thuiswedstrijden tegen de paars-witten had Standard gewonnen, achtereenvolgens in de competitie, beker en Belgische Supercup. Nu trok Standard voor de vierde maal aan het langste eind en ontplofte de Hel van Sclessin genadeloos in blessuretijd. Stel je voor: 28.000 voetbalgekken (waarvan 25.000 Walen, 3.000 Vlaamse Limburgers en een handvol Sjengen) gekleed in de clubkleuren rood-wit, 2.000 supporters uit Brussel, een frisgroene grasmat, publiek dicht op het veld, 90 minuten lang zang én dans (als het thuispubliek en masse begon te springen, trilde de betonnen kolos op haar grondvesten) en goed georganiseerde tifo-acties. Kippenvel ook voor de neutrale supporter. De wedstrijd an sich was niet van hoogstaand niveau en speelde zich met name op het middenveld af. Uitblinkers kende het duel niet, al liet Boussoufa aan Anderlecht-kant af en toe zien waarom Ajax hem graag terug wil (Boussoufa is geboren Amsterdammer die de gehele jeugdopleiding van Ajax heeft doorlopen en ook uitkomt voor het Marokkaans nationaal elftal). Bij Standard maakte Jovanovic (nadrukkelijk gewenst door PSV) zich natuurlijk onsterfelijk door in de blessuretijd de leren knikker poederhard achter Anderlecht-keeper Zitka te knallen. Na zijn treffer wierp de Serviër zich letterlijk in het publiek en werd hij bedolven onder een roodwitte mensenzee. Kon het vertoonde spel je voetbalhart niet verwarmen dan toch wel zeker de ‘douze ensemble’. Vrij vertaald uit het Frans: de twaalfde man. Standard is dé club in België met de meest gepassioneerde supporterskliek. Zoals Luik ‘de vurige stede’ wordt genoemd, zo kent Standard haar vurige Hell-side en de hel van Standard brandde deze vrijdagavond als nooit tevoren. En daarom is die twaalfde man in mijn ogen dan ook the man of the match. Bij Feyenoord-Ajax sneuvelen nogal eens politiebusjes, tanden en treinbankjes. Is het supportersgeweld in België vergelijkbaar? Ben je gek, we zaten meteen naast het uitvak en het meest provocerende gebaar van de Anderlecht-supporters was een opgestoken middelvinger. Gedwee dropen de 2.000 man na de match af naar de tientallen bussen voor de weerreis naar Brussel. En in Luik vierde men na de wedstrijd nog urenlang feest op straat, compleet met hectoliters ‘Jup’, vette braadworsten en gezang: voetbalsfeer in optima forma. Volgende week Standard – Everton waarbij de Luikenaren voldoende hebben aan 0-0 om door te gaan naar de volgende ronde UEFA-cup. Ben benieuwd of de Engelsen ook alleen hun middelvinger opsteken…

Wedstrijdverslag MVV – SC Heerenveen

Wanneer: 24 september 2008
Waar: De Geusselt
Aantal toeschouwers: 4.250
Man of the match: Brenny Evers

Scoreverloop:
0-1 Beerens
0-2 Henrique
0-3 Sibon

Eindelijk weer eens een Eredivisietegenstander in De Geusselt, en meteen niet de minste: SC Heerenveen, in potentie toch de nummer 5 van de Nederlandse competitie. Met het bekerduel MVV-Willem 2 nog warm in het geheugen (enkele seizoenen geleden legde ‘uzze matadoren’ de Tilburgers vakkundig over de knie, resulterend in een 3-1 overwinning) gingen de supporters er eens goed voor zitten. De verwachting was dat De Geusselt goed gevuld zou zijn, niets was helaas minder waar. Nog geen 5.000 toeschouwers vulde het stadion en dat zijn er nog altijd 1.000 minder dan een reguliere thuiswedstrijd in de Jupiler League. Dan de wedstrijd. Na genoten te hebben van het dundoek van de Ultra’s (Bér lust ze rauw) begon MVV het duel vol power. In de tiende minuut werd de lat geraakt (zouden de doelen in De Geusselt 10 cm hoger zijn dan was de strijd geëindigd in 3-4). De Friezen gaven echter een lesje effectiviteit en scoorden voor rust twee keer op simpele wijze. Het beste veldspel werd door MVV getoond, vooral Brüls, Brysinck en Evers (geen enkel duel verloren) waren top. Thiebaut blonk ook uit: in vallen, klagen en zeiken en pakte zo alwéér een gele kaart! In de tweede helft bloedde de wedstrijd langzaam dood, Heerenveen geloofde het wel, MVV wilde wel, maar kon gewoonweg niet. De bal mocht er deze woensdagavond niet in. Conclusie: jammer, maar het vertoonde veldspel laat wederom zien dat deze groep barst van de potentie zeker als Thiebaut zijn energie eens op zichzelf richt i.p.v. op de scheidsrechter.

Wedstrijdverslag Patro Maasmechelen – MVV

Wanneer: 30 juli 2008
Waar: Gemeentelijk Sportpark Maasmechelen
Aantal toeschouwers: 300
Man of the match: Ole Tobiasen
Scoreverloop:

1-0 Patro
1-1 Thiebaut (vrije trap)
1-2 Tobiasen (kopbal)

Zo’n 300 toeschouwers waren afgekomen op het zoveelste oefenduel van us MVV’ke. Deze keer in het stadionnetje van Patro Maasmechelen. De grasmat lag er werkelijk tiptop bij, het was dat je het gras kon ruiken, anders had je het voor kunstgras gehouden. Het was vanaf minuut één duidelijk dat Patro niet wilde verliezen en dit duel niet als een onbeduidend oefenpotje beschouwde. Met vlijmscherpe tackles en harde charges werden de spelers van MVV de eerste dertig minuten afgetroefd (Patro ‘pakte’ in totaal vijf gele kaarten). Bij de Belgen liepen overigens ook nog twee oud-MVV’ers rond: Davey Heijmans en Stijn Haeldermans. De wedstrijd zelf was van middelmatig niveau, lichtpuntje was toch zeker Christian Brüls (die gast kan inderdaad voetballen, toptechniek, alleen afwerking moet nog beter), dieptepunt was een ruim twee meter lange Poolse basketbalspeler in de verdediging (die zien we toch niet meer terug hè Fuat?). Conclusie: het wordt tijd voor het echte werk!