skip to main |
skip to sidebar
Dat Laboratoire insanité de laatste trends op de voet volgt, bewijst het met de introductie van dit nieuwe hippe horlogemerk. Het Zweedse Tritoni Watches lanceerde dit najaar de nieuwe ‘TRIWA Colore’ collectie. De horloges tonen een sterke gelijkenis met bekende luxe horlogemerken, maar dan wel met een vette knipoog: geen gouden klokjes afgewerkt met diamanten en een parelmoeren wijzerplaat. Nee, de unisex lichtgewicht horloges zijn gemaakt van plastic en roestvrij staal en zijn te verkrijgen in zowel conventionele kleuren als meer uitdagende tinten. Zo bevat de lijn onder andere gele, blauwe, paarse en roze horloges die van je arm afspatten. Voor de wat rustige outfit is er een stijlvolle lijn met transparante polsband en verschillend gekleurde wijzerplaten. De inspiratie voor de ontwerpen is opgedaan in Italië, waar horloges meer gezien worden als modeaccessoire dan als object om de tijd af te lezen. Deze plastic horloges moeten dan ook gezien worden als een speels accessoire die je kunt aanpassen aan je outfit. Doordat de modellen mild geprijsd zijn wordt het mogelijk een privé-collectie aan te leggen (er zijn 18 modellen beschikbaar). De horloges zijn in Zuid-Europa en de VS. al gigantisch populair. Menig Hollywoordster, waaronder Madonna en Sienna Miller, is er reeds mee gespot op de rode loper. Tritoni Watches is opgericht in Stockholm in 2006 met de doelstelling om stijvolle, trendy horloges te ontwerpen en betaalbaar aan te bieden. De horloges zijn online en bij een
klein aantal geselecteerde winkels te koop.
Ondergetekende is inmiddels zelf in het bezit van een TRIWA (zie foto). Ik ben zeer te spreken over dit model, normaal irriteert een horloge me altijd, maar deze is perfect te dragen door de lichtheid ervan. Het model is uitgerust met datumaanwijzing en meteen een duikhorloge waarmee je tot een diepte van 50 meter kunt afzakken.
Go check it out: www.tritoni.nl
Titel: Kracht
Ondertitel: Het nieuwe leven van een optimist
Auteur: M. de Hond
ISBN: 9789046804087
Warm viel het boek op mijn schoot, vers van de pers zoals men placht te zeggen. De releasedatum van ‘Kracht’ is augustus 2008 en inmiddels is het boek al aan zijn ik-weet-niet-hoeveelste-druk toe. Is dit boek een aanrader? Ja! Wat maakt dit boek dan tot een aanrader? Is het de moraal van het verhaal? Ga je je er beter door voelen (wie kent het niet, naar de ellende van een ander kijken en dan beseffen dat je het zelf zo slecht nog niet hebt…)? Zitten er tips in hoe om te gaan met tegenslag? Nee, eigenlijk allemaal niet. Marc de Hond heeft dit boek zeker niet geschreven als zelfhulpboek, niet voor zichzelf en niet voor een ander, het is een tijdsdocument van 5 jaar uit het leven van een jonge vent. Het boek is misschien een dikke pil met zijn 285 pagina’s, maar toch zeker geen bittere pil. Trouwens, door die 285 pagina’s vlieg je heen. Niet alleen heeft de auteur een makkelijke schrijfstijl toegepast, je bent simpelweg benieuwd naar de volgende dag. Hij schrijft namelijk per dag hapklare brokjes (zoals die vanaf dag één ontdekking ‘knobbeltje’ op zijn weblog zijn verschenen). Het verhaal start in 2003. Het leven lacht Marc toe. Hij is aantrekkelijk, sportief (keeper bij AFC), intelligent en financieel niet onbemiddeld doordat hij vliegensvlug internetmiljonair werd met Ricardo.nl. Toch draagt hij een gevoel met zich mee dat hij niet oud zal worden, net alsof hij zoveel fortuin met een vroege dood moet bekopen. Niet dat hij hierdoor er een fatalistische levenshouding op nahield, wel dat hij ongeduldig was en ieder moment ten volle wilde beleven. En dan slaat het noodlot keihard toe, niet in zijn gezicht, wel in zijn rug (terwijl ik dit zit te schrijven schiet me de uitdrukking ‘een mes in de rug’ te binnen…): een tumor
heeft zich in zijn ruggenmerg genesteld. Na meerdere operaties luidt de uiteindelijke diagnose: dwarslaesie en dientengevolge never nooit meer lopen. Over wat er dan allemaal volgt wil ik niets verklappen, het is absoluut de moeite waard dit zelf te lezen. Doe jezelf ook een plezier en wacht met de laatste bladzijde te lezen tot het moment dat je ook echt op de laatste bladzijde bent aanbeland. Tipje van de sluier: Marc sluit het boek af met een verslag van zijn soloreis naar New York, waar hij samen met Miss Liberty (het vrijheidsbeeld) zijn herwonnen vrijheid viert.
Link naar interview met Marc de Hond op video:
Wanneer: 26 oktober 2008
Waar: Westfallenstadion Dortmund
Aantal toeschouwers: 66.600
Man of the match: Young-Pyo Lee
Scoreverloop:
0-1 Cicero (penalty)
1-1 Kehl
Duits pratende supporters gekleed in de clubkleuren zwart en geel… Wacht ’ns even, ik zit hier toch g*dverdomme niet in Kerkrade? Nee, dat kan niet, heb net dik twee uur over de Duitse Autobahn gesjeesd en de Nuhr Links eer hooggehouden. Heeft de TomTom zich soms vergist? Oef… daar rijst het Westfallenstadion zich in al zijn grootsheid op, godzijdank we zijn in Dortmund! De wedstrijd begint om 17.00 uur en aangezien het pas 15.30 uur is hebben we voldoende tijd om eens in dit voetbalbolwerk rond te neuzen. Het Westfallenstadion is na Nou Camp en Bernabeu het grootste stadion van Europa met een maximale capaciteit van 80.000 toeschouwers. Neusje van de zalm is de ‘Gelbe Wand Süd Tribune’, waar 25.000 fanatieke supporters staan. Borussia Dortmund haalt jaarlijks vele miljoenen aan merchandising op en in de enorme fanshop, twee verdiepingen die uitpuilen met BVB-spul, is het stampvol. Hier niet “kijke, kijke, niet kope”, maar “kijke, passe en kope”. Na een traditionele Duitse braadworst met mosterd en een halve liter bier is het tijd om plaats te nemen op de Nord Tribune, vlak naast de uitsupporters. Die kun je overigens een handje geven, want scheidingswanden doen ze hier niet aan. Vandaag staat de subtopper Borussia Dortmund – Hertha BSC op het programma en 
66.597 Duitsers én drie Sjengen (waarvan één import-Sjeng) zijn getuige van een attractieve pot vechtvoetbal. Meest opvallende speler was Lee, de ex-PSV’er speelde een foutloze wedstrijd. Dortmund was de betere partij en had het meeste balbezit, Hertha beperkte zich tot gevaarlijke counters. Uit één van deze counters werd, na een lichte overtreding van de Dortmundse keeper, ‘ein 11 meter’ toegekend. In de tweede helft blijft Borussia knokken, vooruitgebruld door de Süd Tribune. Het geluid dat de Gelbe Wand produceert laat de haren op je armen rechtop staan. Schitterend om te zien ook hoe ‘de gele muur’ massaal met vlaggen en sjaaltjes zwaait. In de slotfase valt de verdiende 1-1 wat ook de eindstand zou blijven. Ook na de wedstrijd is het buiten gezellig. Het blijft bizar: supporters van de uit- en thuisploeg lopen gebroederlijk door elkaar en ondanks dat het bier rijkelijk vloeit is er geen vuiltje aan de lucht. Sta op en zing voor Borussia!
.jpg)
klein aantal geselecteerde winkels te koop.
